अपडेट

मेरो लुम्ले -बबिता देवकोटा


मेरो लुम्ले
खाेला सरि अासु बग्याे,
सास छाेडि लास बन्याे
बिपतकाे हुरि चल्याे
असतित्व नै हरि लग्याे
वेदना काे कुहिराेले
निलाे गगन छाेपि दियाे
कसकाे के लाग्दा्े रै छ
प्रकृती ले झेली गरयाे
सुन्दर याे रूपले कबिता गाउँ
बन्याे नाउँ
मध्य रात काे सपना थियोे
बगर बन्याे लुम्ले गाउँ
टुना मुना माैनतामा
भाेग्दै थिए अाफ्नै जीवन
अनायसै मुटुहरू माटाे
सगै भयाे मिलन
अाखा किन रसाउन्थ्याे
सबकाे एकै चिहान हुदा
बियाेगान्तकाे तरङ ले
दुखत धुन गुन्जाउदा
काली रातकाे निदरीमा
टप्प टिपी लगि दि्याे
लुम्ले गाउँ साेतर पर्दा
ईश्वर पनि बैरि बन्याे
जिन्दगी काे कालो मसी
कहाँ राेकिन्छ थाहा छैन
यहि माटाेले जिउने जीवन
पारयाे हिनामिना
मुल फुटे झै रसाएछन
परेलीका अाचलहरू
धैर्य गर लुम्ले अनि
शान्ति मिलाेस अात्माहरू।।

-बबिता देवकोटा 
पोखरा 

कोई टिप्पणी नहीं